موزه ملی ایران

موزه ملی ایران بزرگ‌ترین و مهم‌ترین موزه باستان‌شناسی و تاریخی کشور است که در قلب تهران قرار دارد. این موزه که به‌عنوان «مادر موزه‌های ایران» شناخته می‌شود، بیش از سه میلیون شیء تاریخی از دوران پیش از تاریخ تا دوران اسلامی را در خود جای داده و یکی از ارزشمندترین گنجینه‌های فرهنگی ایران به شمار می‌آید.
بنای اصلی موزه در سال‌های ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۶ خورشیدی به دستور رضاشاه و طراحی آندره گدار، معمار فرانسوی، ساخته شد. طراحی نمای آن از طاق کسری الهام گرفته و از شاهکارهای معماری دوران معاصر ایران محسوب می‌شود.

بخش‌های موزه ملی ایران:
۱. موزه ایران باستان:
این ساختمان اولین بخش موزه است که در سال ۱۳۱۶ خورشیدی افتتاح شد. مساحت آن حدود ۵۵۰۰ متر مربع است.در این موزه آثار ارزشمندی از دوره‌های مختلف تاریخی ایران نگهداری می‌شود:
طبقه همکف: آثار عصر مفرغ و آهن، تمدن ایلام، دوره هخامنشی، سلوکی، اشکانی و ساسانی.
طبقه اول: آثار پیش از تاریخ شامل دوره پارینه‌سنگی، نوسنگی، مس‌سنگی و فلزکاری.

از آثار برجسته این بخش می‌توان به پیکره مرد نمکی، ظروف سفالی شهر سوخته (قدیمی‌ترین انیمیشن جهان)، مجسمه‌ها و کتیبه‌های هخامنشی و آثار ساسانی اشاره کرد.

۲. موزه دوران اسلامی:
این بخش در سال ۱۳۵۱ خورشیدی به موزه اضافه شد. معماری آن با الهام از کاخ‌های ساسانی و فرم‌های اسلامی طراحی شده است.در این موزه آثار مربوط به دوران اسلامی ایران، از صدر اسلام تا دوره قاجار، به نمایش گذاشته شده است.